Kamery live
Kamery live
prognoza pogody
ntvk

Jeśli zapomnę o Nich – ty Boże na niebie zapomnij o mnie!”. Kaszyccy Cz. 2

15 stycznia 2022 20:25
Dziś wspominamy Ludwika Kaszyckiego, więźnia niemieckiego obozu koncentracyjnego,  w latach 1932-39 – nauczyciela Państwowego Gimnazjum im. Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu. Biografię Ludwika Kaszyckiego opracowała pani Anna Zawiła, jego wnuczka. 

 
Jeśli zapomnę o Nich – ty Boże na niebie zapomnij o mnie!

fot. Ludwik Kaszycki z synami (rodzinne zbiory)

W maju br. opublikowaliśmy na naszej stronie apel do rodzin więźniów pierwszego transportu Polaków do Auschwitz, wystosowany przez pana Sebastiana Śmietanę – osobę aktywnie zaangażowaną w przywracanie pamięci więźniom i ofiarom niemieckich obozów koncentracyjnych, pochodzącym z terenu Podhala. Dramatyczne losy tych osób przedstawiane są przez niego w cyklu „Jeśli zapomnę o Nich – ty Boże na niebie zapomnij o mnie!”, publikowanym na łamach lokalnych mediów. Przedstawiona dziś  historia to efekt opublikowanego przez nas Apelu, na który odpowiedziała osoba z najbliższej rodziny więźniów I transportu Polaków do KL Auschwitz.

Ludwik Kaszycki – nauczyciel Państwowego Gimnazjum im. Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu w latach 1932-1939, nauczyciel tajnego nauczania, więzień polityczny, ofiara nazistowskiego systemu zagłady. Deportowany wraz z innymi więźniami politycznymi pierwszym transportem Polaków z Tarnowa 14 czerwca 1940 roku do KL Auschwitz. Został jednym z pierwszych więźniów politycznych z numerem 242.

Urodził się 30 lipca 1883 roku w Pilznie (woj. podkarpackie) w Galicji, która pozostawała wtedy pod rządami Austro-Węgier. Pochodził z mieszczańskiej rodziny rzemieślników z Pilzna. Był najmłodszym synem Piotra Kaszyckiego (szewca) i Wiktorii Urbanek (jego drugiej żony). Miał dwanaścioro rodzeństwa, oraz pięcioro rodzeństwa przyrodniego.

Miał 9 lat, gdy zmarł mu ojciec. Po śmierci ojca rodzina przeniosła się do Krakowa i zamieszkała na ul. Garbarskiej 4. Matka była właścicielką sklepu korzennego w Krakowie.

Uczęszczał do Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Egzamin dojrzałości zdał eksternistycznie 23 września 1908. W latach 1908/09 – 1913/14 studiował jako student zwyczajny na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie na Wydziale Filozoficznym ze specjalnością matematyka połączoną z fizyką i chemią.


na zdj. Ludwik Kaszycki w wojsku, I wojna światowa – drugi rząd, pierwszy po lewej stronie

Ukończył służbę wojskową w armii austro-węgierskiej i brał udział I w wojnie światowej 1914-1918.

Po I wojnie światowej rozpoczął pracę jako nauczyciel w gimnazjum w Jędrzejowie (woj. świętokrzyskie) a od 1920 roku pracował w Wieliczce: w Państwowym Gimnazjum im. Jana Matejki, Państwowym Gimnazjum Żeńskim na Zadorach, Prywatnym Seminarium Żeńskim.

Był współzałożycielem i członkiem Towarzystwa Matematycznego założonego 2.04.1919r. w Krakowie, przekształconego jesienią na Polskie Towarzystwo Matematyczne


na zdj. Ludwik Kaszycki ze swoja klasą

Od września 1932 do wybuchu II wojny światowej był nauczycielem Państwowego Gimnazjum im. Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu. Uczył matematyki, fizyki i chemii. Prowadził gabinet fizyczno-chemiczny i Koło Ligi Ochrony Przeciwlotniczej i Przeciwgazowej. 4 października 1939 roku zarządzeniem władz okupanta wstrzymano zajęcia szkolne w Nowym Targu. Zostały zlikwidowane gimnazja i szkoły średnie. Zagrożony aresztowaniem przez Gestapo wyjechał z Rodziną na wschód. Z zapisów rodzinnych spisanych przez syna do Lwowa dotarli 24 września 1939 roku i mieszkali tam do 5 listopada 1939 roku. Brak środków do życia zmusiły ich do powrotu. do Nowego Targu powrócił z rodziną 24 kwietnia 1940 roku. Dwa dni później został wezwany na komisariat kryminalny znajdujący się w Nowym Targu na przesłuchanie oraz zgodnie z rozporządzeniem władz okupanta skonfiskowanoradioodbiornik marki Philips (dokument z dnia 26 maja 1940 wydany przez władze niemieckie). Po powrocie do Nowego Targu w okresie od 25 kwietnia do 8 maja 1940 brał udział w tajnym nauczaniu.

Dnia 9 maja 1940 roku Ludwik wraz z synem Zbigniewem uczniem gimnazjum w Nowym Targu, został aresztowany przez Sicherheitspolizei (Policję Bezpieczeństwa) z Zakopanego. Trafił do hotelu Palace, który został przemianowany na siedzibę Gestapo.

Przez krótki czas więziony był w miejscowym więzieniu po czym został przewieziony wraz z synem Zbigniewem do więzienia w Tarnowie. W latach 1939−1945 pełniło ono rolę aresztu śledczego dla Tarnowa i okolic oraz rolę więzienia – jako punkt zbiorczy dla więźniów z różnych więzień i aresztów śledczych południowej Polski. Stamtąd wysyłano więźniów do obozów koncentracyjnych.

O świcie 14 czerwca 1940 roku został deportowany wraz z innymi więźniami politycznymi pierwszym transportem Polaków z Tarnowa do KL Auschwitz. Miał status więźnia politycznego nr 242.

W obozie mieszkał w bloku 3 A. Dnia 28 lipca 1941 roku syn Zbigniew widział go ostatni raz na apelu porannym ubranego w swoje cywilne ubranie. Tego dnia został wywieziony z innymi więźniami obozu z KL Auschwitz do zakładu eutanazyjnego (szpital dla umysłowo chorych) który znajdował się w zamku w Pirnie – Sonnenstein (Niemcy koło Drezna). Zginął przez zagazowanie 29 lipca 1941 roku.


List Babci do obozu w sprawie męża Ludwika i syna Zbyszka

Ludwik Kaszycki dnia 2 lipca 1921 roku w Krakowie w par. św. Szczepana poślubił Janiną Józefę Pogorzelską – córkę Jana Władysława dra praw i Marii Janiny Nodzyńskiej. Od 1932 roku mieszkał z rodziną w Nowym Targu na Kowańcu nr 1.

 na zdjęciu Ludwik z żoną i synami Luckiem i Jurkiem – Nowy Targ / Kowaniec

Żona Ludwika Janina Kaszycka z Pogorzelskich ukończyła w 1917 roku Cesarsko-Królewską Szkołę Realną w Wieliczce z polskim językiem wykładowym (obecnie Liceum Ogólnokształcące im. Jana Matejki). Pierwszym dyrektorem tej szkoły w latach 1910-1918 był jej Stryj Wiktor Pogorzelski. Do śmierci mieszkała w Nowym Targu na Kowańcu 1. Dom już nie istnieje. Zmarła 13 sierpnia 1958 roku w wieku 59 lat. Pochowana jest Cmentarzu Komunalnym Nowy Targu.

Ludwik Kaszycki był ojcem trzech synów: Zbigniewa Jana (1922-1974) – nauczyciela, Jerzego Ludwika (1926-2020) – kompozytora, redaktora muzycznego oraz Lucjana Mariana (1932-2021) – profesora nauk muzycznych, kompozytora i pedagoga.

Po 80 latach od śmierci Ludwik Kaszycki postanowieniem Sądu Rejonowego dla Żoliborza w Warszawie, Wydział Cywilny z dnia 25 stycznia 2021 został uznany oficjalnie za zmarłego. Posiada akt zgonu. „Zgon Ludwika Kaszyckiego s. Piotra i Wiktorii z d. Urbanek, urodzonego 30 lipca 1883 w Pilznie nastąpił 29 lipca 1941 roku w Pirnie koło Drezna na terenie Niemiec”.

*
 
-W kolejnej części cyklu „Jeśli zapomnę o Nich – ty Boże na niebie zapomnij o mnie!” będziemy wspominać Zbigniewa Kaszyckiego, więźnia niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. Udostępnimy Państwu biografię opracowaną przez córkę Zbigniewa Kaszyckiego, Panią Annę Zawiłę – zapowiada Sebastian Śmietana, inicjator cyklu „Jeśli zapomnę o Nich – ty Boże na niebie zapomnij o mnie!” – Zwracam się z apelem do wszystkich rodzin więźniów niemieckich i austriackich obozów koncentracyjnych z terenu Podhala z prośbą o przesyłanie wszelkich informacji dotyczących losów ich bliskich. Pani Anno, dziękujemy!
 
mat. nadesłane
 
 
 
os 15.01.2022
Komentarze

Napisz komentarz

Komentarze muszą najpierw zostać zaakceptowane przez administratora. Redakcja nowytarg24.tv nie odpowiada za treść komentarzy internautów.

Zobacz również